Infoblad 375 - Eisen volgens EPBD (Energy Performance Building Directive)

De EPBD is een Europese richtlijn voor de energieprestatie van gebouwen. De letters EPBD staan voor Energy Performance Building Directive. Volgens de EPBD moeten de lidstaten:

een algemeen kader opstellen voor een methodiek voor de berekening van de energieprestatie van gebouwen;

minimumeisen stellen aan de energieprestatie van nieuwe gebouwen en van bestaande grote gebouwen (met een gebruiksoppervlakte van meer dan 1.000 m²) die een ingrijpende renovatie ondergaan;

de energielabeling van gebouwen regelen; bij bouw, verkoop en verhuur moet de eigenaar een energieprestatiecertificaat overleggen van maximaal tien jaar oud;

de haalbaarheid laten onderzoeken van alternatieve systemen (duurzame energie) bij nieuwbouw met een gebruiksoppervlakte van meer dan 1.000 m²;

cv-ketels en airconditioningsystemen in gebouwen periodiek laten inspecteren op rookgasuitstoot en energie-efficiëntie;

verwarmingsinstallaties met een ketel > 20 kW en ouder dan vijftien jaar geheel laten keuren;

ervoor zorgen dat gebouwen met een gebruiksoppervlakte van meer dan 1.000 m², waarin publieke diensten worden geleverd, zijn voorzien van een zichtbaar energielabel.

Niet direct rechtskracht
De EPBD is een ‘richtlijn’ van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. Een dergelijke richtlijn heeft geen directe rechtskracht. Dat gebeurt pas als een lidstaat van de Europese Unie de eisen uit de richtlijn verwerkt in zijn nationale wet- en regelgeving. Deze verwerking noemt men vaak ‘implementatie’.
De eenvoudigste manier waarop een lidstaat de eisen uit een Europese richtlijn kan implementeren, is om in de nationale wet- en regelgeving op te nemen dat de voorschriften van de richtlijn van toepassing zijn. Daarvoor moeten de voorschriften van de richtlijn wel goed toepasbaar zijn, maar vaak is dat niet het geval. Dat betekent dat de lidstaten zelf voorschriften moeten opstellen die wel toepasbaar zijn. Zo ook bij de EPBD.
Dit betekent dat niemand zich hoeft te houden aan eisen van een Europese richtlijn, behalve in die gevallen waarvoor de nationale wet- en regelgeving bepaalt dat dat wel moet. De eisen van de EPBD die in Nederland (nog) niet zijn geïmplementeerd, zijn in Nederland dus ook (nog) niet van toepassing op personen en bedrijven. Zij hebben alleen iets te maken met de eisen die al in Nederland geïmplementeerd zijn en dus onderdeel zijn van onze nationale wet- en regelgeving.
Het is natuurlijk wel zinvol om kennis te nemen van de eisen van een Europese richtlijn. Daaraan is te zien op welke gebieden er ooit nieuwe Nederlandse regelgeving zal komen.

Implementatie in Nederland
Aan een aantal eisen van de EPBD voldoet Nederland allang.
Eis 1:
Nederland voldoet hieraan, omdat de bouwregelgeving voor nieuwbouw gebruikt maakt van de Energieprestatienormen NEN 2916 en NEN 5128. De energieprestatienormen geven methoden voor het bepalen van de energieprestatie van gebouwen. Het Bouwbesluit 2003 schrijft deze bepalingsmethoden voor. Verder kent Nederland ook methoden voor het bepalen van de energieprestatie van bestaande gebouwen (de EI-index).
Eis 2:
Hieraan voldoet Nederland gedeeltelijk. Het Bouwbesluit 2003 stelt namelijk wel eisen aan de energieprestatie van nieuwbouw (EPC-eis, e.d.), niet bij renovatie.
Eis 6:
Hieraan voldoet Nederland ook gedeeltelijk. De zogenoemde 'Algemene maatregelen van bestuur 8.40', die gebaseerd zijn op de Wet milieubeheer, eisen dat stookinstallaties met een nominale belasting van 130 kW op bovenwaarde of hoger, regelmatig worden geïnspecteerd en onderhouden door een daarvoor gecertificeerd bedrijf.
Eis 3 en 7:
Bij de verdere implementatie van de EPBD heeft Nederland prioriteit gegeven aan het regelen van de energielabeling van gebouwen (zie ook SBR Infoblad 376 ‘Het energieprestatiecertificaat’). Volgens de Nederlandse implementatie moet de eigenaar het energielabel aanbrengen op een voor het publiek duidelijk zichtbare plaats in het gebouw.